زندگی میان مکث هاLeben zwischen den Pause

در زبان دوم همیشه قبل از حرف زدن کمی مکث وجود دارد. کمی فکر، کمی تردید و کمی ترس همراه با امید.

Im Zweitsprachgebrauch gibt es vor dem Sprechen immer eine kleine Pause: etwas Nachdenken, etwas Zweifel und auch ein wenig Angst, aber mit Hoffnung.

زبان دوم که زبان مادری نیست تا آدم بتواند فوراً ذهن و درونش را درست ارائه دهد.

Die Zweitsprache ist nicht die Muttersprache, in der man Gedanken und Inneres sofort vollständig ausdrücken kann.

زبان دوم، دومین زبان است و روان حرف زدن به آن شاید سال‌ها صبر بخواهد.

Die Zweitsprache ist eben eine zweite Sprache, und flüssig darin zu sprechen kann Jahre an Geduld erfordern.

بارها وقتی می‌خواستم برای انجام کارهایم به جایی بروم؛ جملاتی را حفظ و چندین بار تمرین می‌کردم.

ولی در موقعیتی که به آن نیاز داشتم از شدت استرس جمله ناقص و نصفه و نیمه از دهانم بیرون می‌پرید.

Oft, wenn ich für meine Erledigungen irgendwohin gehen wollte, habe ich Sätze auswendig gelernt und viele Male geübt.

Doch im entscheidenden Moment kamen sie vor lauter Stress nur unvollständig und halb aus meinem Mund.

گاهی فکر می‌کردم شاید خنگ شده‌ام و اعتماد به نفسم، کم تر از دفعه قبل بود.

Manchmal dachte ich, ich sei vielleicht dumm geworden, und mein Selbstvertrauen war jedes Mal geringer als zuvor.

این یکی از آزاردهنده‌ترین تجربه‌ها در یادگیری زبان دوم است.

Das ist eine der unangenehmsten Erfahrungen beim Lernen einer Zweitsprache.

گاهی آدم فکر می‌کند چقدر ناتوان شده و درونش پر از سنگینی و غم است.

Manchmal hat man das Gefühl, wie sehr man sich selbst schwächer erlebt, und das Innere wird schwer und traurig.

البته که واقعیت این نیست.

Aber das ist nicht die Realität.

یادگیری زبان جدید به زمان نیاز دارد؛ مثل میوه‌ای که باید روی درخت برسد و کامل شود و این ماییم که باید این زمان را به خودمان بدهیم.

Das Lernen einer neuen Sprache braucht Zeit; wie eine Frucht, die am Baum reifen muss und vollständig werden soll. Und wir sind diejenigen, die uns diese Zeit geben müssen.

Reza Panahi