LANTERN e.V.

شاید من هم اگر جای آن غریبه بودم حس درماندگی همه وجودم را می‌خورد و اصلاً دلم نمی‌خواست از خانه بیرون بروم. دلم نمی‌خواست با هیچ‌کس حرف بزنم. نکند بلد نبودن زبان‌شان را توی سرم بکوبند. Vielleicht würde auch mich, wäre ich an der Stelle dieses Fremden, ein Gefühl der Hilflosigkeit von innen heraus auffressen, sodass ich gar nicht mehr das Haus verlassen wollte. Ich hätte keine Lust, mit irgendjemandem zu sprechen. Aus Angst, dass man mir meine Unfähigkeit, ihre Sprache zu sprechen, ständig vorhalten würde. وقتی برای یک تزریق ساده، منشی دکتر به خاطر ناتوانی‌اش در مکالمه به آلمانی با بی‌احترامی و خشم کاغذ را به سمتش پرت کرد؛ چطور می‌توانست با حالی خوب و امیدی عمیق به میان مردمی پا بگذارد که هیچ وجه مشترکی با آنان احساس نمی‌کرد؟ Wenn eine Arzthelferin ihm schon bei einer einfachen Impfung aus Wut und Respektlosigkeit ein Blatt Papier entgegenschleudert, nur weil er sich auf Deutsch nicht verständigen konnte, wie hätte er dann mit einem guten Gefühl und tiefer Hoffnung unter Menschen treten...

آواز پرندگان در صبح و شام، قلبم را دوباره به سوی ایران می‌برد. Der Gesang der Vögel am Morgen und am Abend trägt mein Herz immer wieder nach Iran. به سرزمینی که خاطره‌هایش هنوز در من زنده‌اند؛ جایی که جانم روزی با جان آن خاک گره خورده بود؛ گرهی که هنوز در سکوت‌هایم باز نشده است. In ein Land, dessen Erinnerungen noch in mir lebendig sind – ein Ort, an dem meine Seele einst mit der Seele dieses Landes verbunden war, ein Knoten, der sich in meinen stillen Momenten noch nicht gelöst hat. نغمه‌های نرم و جاری در فضا انگار ادامه همان خاطره‌ها هستند یا شاید بازتابی از دلبستگی‌هایم. Die sanften, fließenden Klänge im Raum wirken, als wären sie eine Fortsetzung dieser Erinnerungen oder vielleicht ein Spiegel meiner Verbundenheit. نمی‌دانم چیست؛ اما هر چه هست مرا که تازه‌وارد این جهانم صدا می‌زند. Ich weiß nicht, was es ist, aber was auch immer es ist, es ruft mich – mich, die ich in dieser Welt noch ganz neu bin. در این سرزمین جدید، کودکی شده‌ام که هنوز در تمرین قدم‌های اول است. In diesem neuen L...

مهاجر گاهی دو خانه دارد. شاید هم گاهی هیچ خانه‌ای ندارد. Manchmal hat ein Migrant zwei Zuhause. Manchmal hat er vielleicht gar keines. خانه فقط یک آدرس نیست. Zuhause ist nicht nur eine Adresse. بخشی از هویت آدم است؛ جایی که زبان، عادات و خاطراتش در آن جا گرفته‌اند. Es ist ein Teil der Identität, in dem Sprache, Gewohnheiten und Erinnerungen ihren Platz gefunden haben. هر وقت در میان سکوت خیابان‌ها و سنگفرش کوچه‌ها گام برمی‌دارم؛ زیبایی ساختمان‌ها و تنوع رنگ‌های شان چشمم را نوازش می‌کند. Wenn ich durch die stille Stadt gehe und über das Kopfsteinpflaster der Straßen laufe, berührt mich die Schönheit der Gebäude und die Vielfalt ihrer Farben. با آن که خانه‌ها پیرند؛ اما چه خوش می‌درخشند! Auch wenn die Häuser alt sind, leuchten sie auf eine besondere Weise. انگار ناخودآگاه به درونشان پرتاب می‌شوم. Ich werde fast unbewusst in sie hineingezogen. مهربانی آدم‌های ناآشنا را هم که کنار این همه لطافت می‌گذارم؛ امیدوارتر به زندگی می‌نگرم. Wenn ich die Freundlichkeit fremder Menschen dazu nehme, b...