خانه برای من / Mein Zuhause

مهاجر گاهی دو خانه دارد. شاید هم گاهی هیچ خانه‌ای ندارد.

Manchmal hat ein Migrant zwei Zuhause. Manchmal hat er vielleicht gar keines.

خانه فقط یک آدرس نیست.

Zuhause ist nicht nur eine Adresse.

بخشی از هویت آدم است؛ جایی که زبان، عادات و خاطراتش در آن جا گرفته‌اند.

Es ist ein Teil der Identität, in dem Sprache, Gewohnheiten und Erinnerungen ihren Platz gefunden haben.

هر وقت در میان سکوت خیابان‌ها و سنگفرش کوچه‌ها گام برمی‌دارم؛ زیبایی ساختمان‌ها و تنوع رنگ‌های شان چشمم را نوازش می‌کند.

Wenn ich durch die stille Stadt gehe und über das Kopfsteinpflaster der Straßen laufe, berührt mich die Schönheit der Gebäude und die Vielfalt ihrer Farben.

با آن که خانه‌ها پیرند؛ اما چه خوش می‌درخشند!

Auch wenn die Häuser alt sind, leuchten sie auf eine besondere Weise.

انگار ناخودآگاه به درونشان پرتاب می‌شوم.

Ich werde fast unbewusst in sie hineingezogen.

مهربانی آدم‌های ناآشنا را هم که کنار این همه لطافت می‌گذارم؛ امیدوارتر به زندگی می‌نگرم.

Wenn ich die Freundlichkeit fremder Menschen dazu nehme, betrachte ich das Leben mit mehr Hoffnung.

با خودم می‌گویم سهم من فقط دلتنگی و تنهایی نیست؛ دیدن این حجم از زیبایی دنیا هم هست.

Ich sage mir: Mein Anteil ist nicht nur Sehnsucht und Einsamkeit, sondern auch all diese Schönheit der Welt.

دنیایی با هزاران تفاوت اما گیرا و زنده.

Eine Welt voller Unterschiede, aber zugleich lebendig und anziehend.

به راستی خانه کجاست؟

Wo liegt also das Zuhause wirklich?

آیا جایی است که در آن زندگی می‌کنیم؟

Ist es der Ort, an dem wir leben?

— Reza Panahi

بنی‌آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

سعدی (Saadi)

Die Menschen sind Glieder eines Ganzen,

die aus derselben Essenz erschaffen sind.

Wenn ein Teil Schmerz erleidet,

ruhen die anderen nicht mehr.