نگاهِ نیاز Ein Blick, der um Hilfe bittet
شاید من هم اگر جای آن غریبه بودم حس درماندگی همه وجودم را می‌خورد و اصلاً دلم نمی‌خواست از خانه بیرون بروم. دلم نمی‌خواست با هیچ‌کس حرف بزنم. نکند بلد نبودن زبان‌شان را توی سرم بکوبند. Vielleicht würde auch mich, wäre ich an der Stelle dieses Fremden, ein Gefühl der Hilflosigkeit von innen heraus auffressen, sodass ich gar nicht mehr das Haus verlassen wollte. Ich hätte keine Lust, mit irgendjemandem zu sprechen. Aus Angst, dass man mir meine Unfähigkeit, ihre Sprache zu sprechen, ständig vorhalten würde. وقتی برای یک تزریق ساده، منشی دکتر به خاطر ناتوانی‌اش در مکالمه به آلمانی با بی‌احترامی و خشم کاغذ را به سمتش پرت کرد؛ چطور می‌توانست با حالی خوب و امیدی عمیق به میان مردمی پا بگذارد که هیچ وجه مشترکی با آنان احساس نمی‌کرد؟ Wenn eine Arzthelferin ihm schon bei einer einfachen Impfung aus Wut und Respektlosigkeit ein Blatt Papier entgegenschleudert, nur weil er sich auf Deutsch nicht verständigen konnte, wie hätte er dann mit einem guten Gefühl und tiefer Hoffnung unter Menschen treten...